Ποιος εφηύρε την πρώτη οδοντόκρεμα;

Η παλαιότερη αναφορά στην οδοντόκρεμα γίνεται σε ένα χειρόγραφο από την Αίγυπτο και το χειρόγραφο αυτό πιστεύεται ότι έχει γραφτεί στον 4ο μ.Χ. αιώνα. Οι οδοντόπαστες που αναφέρονται στο χειρόγραφο έγιναν από ένα μείγμα με λουλούδια.

Ομοίως, υπάρχουν πολλά σκευάσματα της οδοντόκρεμας που χρησιμοποιήθηκαν κατά την αρχαιότητα και τα περισσότερα από τα σκευάσματα αυτά είχαν ούρα ως το βασικό συστατικό.

Η χρήση της οδοντόκρεμας έγινε ευρέως διαδεδομένη, ωστόσο, μόνο κατά τον 19ο αιώνα με τη μορφή σκόνης. Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι προσθεταν λειαντικά, όπως σπασμένα κόκαλα, κελύφη αυγών και όστρακα στρειδιών. Τον 9ου αιώνα, ένας μουσικός απο την περσία και σχεδιαστής μόδας που ονομάζεται Ziryab εφηύρε έναν τύπο οδοντόκρεμας που δεν ήταν μόνο χρήσιμη για το πλύσιμο των δοντιών, αλλά είχε και μια ευχάριστη γεύση. Δυστυχώς, τα ακριβή συστατικά αυτής της οδοντόκρεμας δεν ηταν γνωστά.

Μερικές παλιές συνταγές οδοντόκρεμας είναι πραγματικά περίεργες. Για παράδειγμα, τον 18ο αιώνα, αμερικανοί και βρετανοί χρησιμοποίησαν μια οδοντόκρεμα που φτιάχτηκε από ψωμί. Μια άλλη συνταγή χρησιμοποιούσε αίμα Δράκου (!)

Το 1914, το φθόριο προστέθηκε στην οδοντόκρεμα για πρώτη φορά. Ωστόσο, η κίνηση αυτή επικρίθηκε έντονα από την Αμερικανική Οδοντιατρική Ομοσπονδία το 1937. Ωστόσο, η οδοντόπαστα φθορίου που αναπτύχθηκε στη δεκαετία του 1950 πήρε την έγκριση του Συνδέσμου.

Η οδοντόκρεμα σε πτυσσόμενο σωλήνα όπως σήμερα εφευρέθηκε για πρώτη φορά το 1892 από έναν οδοντίατρο που ονομάζεται Dr. Washington Sheffield. Ως εκ τούτου, μπορούμε να πούμε ότι η σύγχρονη-οδοντόκρεμα εφευρέθηκε από τον ίδιο.

Νέα δόντια θα βγάζουν και οι ενήλικες

Ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης, με επικεφαλής τον καθηγητή Θύμιο Μητσιάδη, ανακοίνωσε ότι απομόνωσε ένα γονίδιο που είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία της αδαμαντίνης των δοντιών.

Το γονίδιο-μεταγραφικός παράγων (ρυθμίζει τη λειτουργία και άλλων γονιδίων), που ονομάζεται Tbx1 και ανακαλύφθηκε μέσα από πειράματα σε ποντίκια, σχετίζεται επίσης με άλλες δυσλειτουργίες που αποτελούν συμπτώματα του λεγόμενου «συνδρόμου ΝτιΤζορτζ» στους ανθρώπους. Όσοι πάσχουν από αυτό το σύνδρομο, μεταξύ άλλων, εμφανίζουν δόντια με προβλήματα στην αδαμαντίνη.

Η σωστή αναπνοή διώχνει το στρες

Το άγχος και το στρες, οι γρήγοροι ρυθμοί της ζωής, η πίεση της δουλειάς καθώς και οι καθημερινές υποχρεώσεις, αποτελούν
παράγοντες που συμβάλουν αρνητικά στην υγεία μας.
Κάθε φορά που αγχωνόμαστε, η αναπνοή μας γίνεται κοφτή και διακεκομμένη με αποτέλεσμα να αναπνέουμε λάθος, μεταφέροντας την εισπνοή ψηλά στο στέρνο.

ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ ΔΟΝΤΙΩΝ

Μικροσκοπικά κοσμήματα τα οποία συγκολλούνται στα δόντια

Κατασκευάζονται από καθαρό χρυσό 24K και 22K καθώς και από λευκόχρυσο 18K με ή χωρίς διαμαντάκια, ρουμπίνια ή ζαφείρια.
Διατίθενται σε διάφορα σχέδια, μεγέθους 2-4 mm.
Τα διαμάντια των κοσμημάτων Twinkles έχουν τώρα κόψιμο μπριγιάν 56 εδρών 0,01 ct.
Τα Twinkles συγκολλούνται εύκολα πάνω στα δόντια, από τον οδοντίατρο, με την τεχνική της αδροποίησης και τη χρήση συγκολλητικού παράγοντα και ρευστής φωτοπολυμεριζόμενης σύνθετης ρητίνης.
Αφαιρούνται επίσης εύκολα από τον οδοντίατρο εάν είναι επιθυμητό.

Το στοματικό σεξ εκτόξευσε τις περιπτώσεις στοματικών καρκίνων λόγω HPV

Ο ίδιος σεξουαλικά μεταδιδόμενος ιός που μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του τραχήλου υποβοηθάει την ανάπτυξη ορισμένων τύπων καρκίνου του στόματος και το στοματικό σεξ πιστεύεται πως είναι ο κύριος τρόπος μετάδοσης, σύμφωνα με ειδικούς στο BC Cancer Agency.Ενώ παλιότερα το κάπνισμα και η συχνή κατανάλωση αλκοόλ ήταν οι κύριοι παράγοντες κινδύνου για στοματικούς καρκίνους, πλέον ο HPV (Human Papillomavirus) έχει καταστεί κυρίαρχη αιτία με τα ποσοστά των καπνιστών να μειώνονται.

Τουλάχιστον ένα στέλεχος του ιού έχει αναγνωριστεί ως η κύρια αιτία για την αύξηση των στοματικών καρκίνων – ή στοματοφαρυγγικούς καρκίνους – σε μέρη όπως η βάση της γλώσσας και στις περιοχές γύρω από τις αμυγδαλές – ακόμα και όταν αφαιρεθούν.

Η εμφάνιση των καρκίνων του στόματος λόγω του HPV οφείλεται επίσης στις μεταβολές των σεξουαλικών πρακτικών τις τελευταίες 3 ή 4 δεκαετίες.

“Ο HPV υπήρχε για πολλά χρόνια, αλλά η χρήση αντισυλληπτικών ξεκινώντας από το 1960 και 70 οδήγησαν σε μία αύξηση των περιστατικών των μεταδιδόμενων σεξουαλικά ασθενειών”